Zasady postępowania przy stosowaniu analogów insuliny

Zadaniem analogów insuliny jest przeciwdziałanie późnym powikłaniom cukrzycy poprzez uzyskiwanie prawidłowych wyników:

• w poziomach cukru we krwi po posiłku i na czczo,
• hemoglobiny glikowanej HbA1c.

Ogólne zasady i wskazówki przy stosowaniu analogów insuliny

• Codzienne stosowanie – analogi szybkodziałające wchłaniają się bardzo szybko do krwi. Wstrzykuje się je bezpośrednio przed, w trakcie lub nawet po posiłku.
• Modyfikacja dawki – dawkę analogu szybkodziałającego planuje się w oparciu o wielkość i ilość spożytego posiłku, aktualnego poziomu cukru we krwi i intensywności wysiłku fizycznego.
• Nieplanowane przekąski – w przypadku nieplanowanej przekąski, która zawiera więcej niż 1 WW (wymiennik węglowodanowy), podaje się dodatkową ilość analogu szybkodziałającego.
• Liczba posiłków – z powodu krótkiego profilu działania stężenie analogu insuliny we krwi szybko się obniża do poziomu podstawowego, dlatego można wyeliminować dodatkowe posiłki i przekąski, które mają ochronić przed wystąpieniem hipoglikemii (niedocukrzenia – znacznego i groźnego spadku poziomu cukru we krwi). Możliwość rezygnacji z dodatkowych przekąsek między posiłkami pozwala na łatwiejsze uzyskanie i utrzymanie należnej masy ciała.
• Hipoglikemia – podczas leczenia insulinami analogowymi występuje mniejsze ryzyko nakładania się efektu poszczególnych wstrzyknięć. Mniejsze jest zatem ryzyko hipoglikemii.

DIA/16/03-08/11-10